Cookies on the PokerWorks Website

We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue without changing your settings, we'll assume that you are happy to receive all cookies on the PokerWorks website. However, if you would like to, you can change your cookie settings at any time.

Continue using cookies

Poker Nieuws | Belangrijkste Evenementen | WPT

Lee Markholt eist zijn eerste WPT titel op in Reno

Deel dit
x-img47f38a9451331.png
x-img47f38a9451331.png

De grootste kleine stad in de wereld - Reno - is sinds haar eerste seizoen een speelstad geweest van de World Poker Tour, maar het bezoek van de tour van dit jaar zal de laatste zijn. Voor het nieuwe WPT schema, dat eerder dit jaar is bekend gemaakt, is Reno een van de toernooien die niet op Season VII staan.

Voor de 2008 World Poker Challenge main event hebben de hogere machten bepaald om de buy in van de gebruikelijke $5,000 te verhogen naar $7,500. Om te zien of dit een wijze beslissing is geweest werd het aantal spelers dat zich heeft ingeschreven onderzocht. Slechts 261 personen hebben de buy in betaald dit jaar, tegenover 425 vorig jaar, wat dus een drastische vermindering is. De prize pool is ook het slachtoffer hiervan geworden, met een eerste prijs die niet boven de $500,000 uitkwam; de winnaar won $493,815 om precies te zijn.

Desalniettemin ging het toernooi door met enkele bekende professionele spelers in het veld. Ongeacht het prijzengeld dat je erbij wint, is een WPT titel toch iets dat elke pro boven zijn open haard wil hebben staan.

Met een toernooistructuur die zo is opgezet om het hele toernooi in 4 dagen te voltooien, waren de dagen, ondanks het kleine veld, lang voor de spelers. En na dag 1 waren er nog maar 75 spelers over, waarbij pro's zoals Mike Matusow, Barry Greenstein, Joe Sebok, Jonathan Little, Lee Watkinson, Jerry Yang en Gavin Smith uitgeschakeld werden. Phil Ivey was de beste van de overgebleven spelers met ongeveer 180,000 chips, met vlak daarachter Eli Elezra.

Dag 2 was een gevecht voor het geld, omdat de toernooidirecteur het veld wilde terugdringen tot 27 spelers, die toevalligerwijs de enigen waren die geld zouden krijgen. Veel bekenden haalden het einde van de dag niet, zoals Tom Schneider, Brandon Cantu, Bill Edler, Huck Seed, Steve Sung en Hasan Habib. Uiteindelijk was het Robert Goldfarb die geen andere mogelijkheid meer had dan zijn kleine stack te spelen en daardoor op plek 28 te eindigen, om daarmee de dag te eindigen. Onder de chip leaders bevonden zich Jason Potter, Jordan Rich, Ron Linden, Zach Hyman, Phil Ivey en Michael Mizrachi. De anderen in de top tien waren Chris Back, David Pham, Lee Markholt and Bryan Devonshire.

Het doel van dag 3 was het halen van de laatste zes, die aan de televisietafel plek zouden mogen nemen. Hoewel het in het begin van de dag rap ging, zou het heel laat worden voordat dit doel was bereikt. Enkele bekende spelers die moesten vertrekken met iets meer geld in hun zakken waren Erik Seidel, Jordan Rich en Tim West.

Phil Ivey eindigde op de 10e plek, hoewel bij elk van de acht andere keren dat hij had gecashed op een WPT toernooi de final table had gehaald, dus deze reeks was doorbroken. Pat Poels kon als 9e naar huis en Chau Giang werd uitgeschakeld om als 8e te eindigen. Uiteindelijk was het Michael Mizrachi die de TV tafel op zijn buik kon schrijven en als 7e eindigde.

De final table: vrijdag 28 maart

De zitposities en de chip counts voor de overgebleven zes spelers waren als volgt:

Seat 1: Zach Hyman 285,000
Seat 2: Jeff DeWitt 249,000
Seat 3: David Pham 406,000
Seat 4: Jason Potter 1,156,000
Seat 5: Bryan Devonshire 674,000
Seat 6: Lee Markholt 1,137,000

Hierbij moet vermeld dat David ‘The Dragon' Pham vorig jaar ook de finale tafel haalde in Reno. Hij had toen seat 3, net als dit jaar, en eindigde als derde vorig jaar. Van de spelers bij de laatste zes is Pham zeker de meest ervarene qua geld winnen op WPT toernooien, met uitzondering van Lee Markholt, die in Season VI zes keer cash heeft gewonnen en in totaal 15 cashes in alle seizoenen had. De andere vier spelers moesten het dus opnemen tegen de pokervaardigheden en successen van de twee ervaren pro's.

Met een ante van 2,000 en de blinds op 8,000/16,000 begon het spel aan de finale tafel. Het duurde niet lang voordat de short stack de drang voelde om actie te ondernemen. Bij de 8e hand begon het spel echt met Markholt die tot 40k had geraised, waarop Jeff DeWitt call zei. De flop van K-7-5 met twee ruiten deed Markholt een bet inzetten, waarom DeWitt all-in ging voor 169,000. Markholt called met zijn pocket vrouwen, en DeWitt liet daarop zijn ruiten J en 10 zien, voor een flush draw. De turn en de river waren een 2 en een 4, waarvan beiden geen ruiten waren.

Jeff DeWitt was uitgeschakeld en werd 6e met een prijzengeld van $84,297.

Markholt nam de chip lead met die hand en behield die voor een tijdje. Hij won een redelijke pot van 400k van Bryan Devonshire een paar handen later om het verschil in chips tussen hem en Jason Potter te vergroten. Maar net toen Markholt het allemaal wel goed vond gaan, werd hij geconfronteerd met een all-in call van Zach Hyman. Markholt had A-J en had nog iets nodig om te kunnen winnen van de pocket 4en van Hyman, maar er kwam niets nuttigs, waardoor Hyman verdubbelde en Markholt een kleine 500k overhield.

Markholt kreeg daarna nog een tik toen Devonshire nog maar weinig chips overhad. Hij had nog geen mogelijkheid gevonden om een stap te maken, maar met 148,000 in de small blind en een J-5 offsuit waagde hij het erop. Markholt called vanaf de big blind positie met A-8. De flop werd 5-4-3, wat Devonshire de pair gaf waar hij op hoopte, en de overige kaarten werden 9-4, zodat hij kon verdubbelen.

Pham vocht met zijn short stack zo moedig als maar kon. Op een gegeven moment had hij zo weinig chips dat hij all-in ging na de flop, spelend tegen meerdere spelers voor zijn laatste 115k, en hoewel niemand had gecalled, groeide zijn stack hierdoor tot 470,000, zodat hij weer even door kon. Snel daarna probeerde hij het echter opnieuw. Na een flop van A-Q-7 checkte Markholt, Pham zette in, waarop Markholt over de top all-in ging met A-10 en Pham called met A-2. De turn werd een 10, waardoor de 2 op de river niet genoeg was voor Pham om te winnen.

David Pham mocht naar de kassa met een 5e plek, om $93,664 te cashen.

Drie handen later speelden Jason Potter en Devonshire een belangrijke hand. Hoewel Hyman de eerste pre-flop-raise deed, raisde Potter tot 679k, en Devonshire called met zijn laatste 391k. Hyman overwoog nog om mee te doen, maar folded uiteindelijk. Potter liet zijn pocket 3en zien, en Devonshire opende zijn A-Q. Op tafel kwam 8-8-6-10-A, en de aas op de River deed Devonshire zijn stack verdubbelen.

Potter had toen nog maar 288,000 over en zou niet lang meer mee kunnen spelen. Slechts enkele handen gingen voorbij voordat hij all-in ging als small blind met A-3, en Hyman called met A-5. De flop bracht Q-8-4, allemaal schoppen. Van de twee spelers wat Hyman de enige met een schoppen. De turn was een harten 8, maar de river was een schoppen 7, waarmee Hyman zijn flush compleet had.

Jason Potter werd 4e met een geldprijs van $103,030.

De chip count liet ziet dat Markholt meer dan 1.9 miljoen aan chips had, terwijl Hyman iets meer dan 1 miljoen had en Devonshire 945k had.

Hyman en Markholt speelden daarop een hand die gewonnen werd door Markholt en hem meer dan 850k opleverde. Het verliezen van die chips deed Hyman pijn en bij de volgende hand ging hij all in met zijn laatste 385k. Devonshire called met pocket 9s, en Hyman had K-J. De kaarten op tafel waren Q-Q-7-4-10, zodat Devonshire met two pair won.

Zach Hyman kon naar huis, eindigend op een 3e plek met $129,862.

De een-tegen-een actie kon beginnen met de volgende spelers en hun chip counts:

Lee Markholt 2,380,000
Bryan Devonshire 1,525,000

De eerste hand van de tweestrijd bestond uit een fold van Devonshire op de button.

De tweede hand begon met Markholt op de button en Devonshire die de big blind called. Na de flop kwam 4-3-2. Devonshire zette in en Markholt called simpelweg. De turn gaf een J, waarom Devonshire 150k inzette. Markholt deed een raise tot 600k, waarop Devonshire called voor de rest van zijn chips met 8-4 voor de top pair. Markholt liet zijn J-4 zien en daarmee de two pair hij kon maken met de turn kaart. Hoewel het al niet meer uitmaakte was de river een 3.

Bryan Devonshire moest zich schikken met een tweede plaats en een bedrag van $271,625.

Lee Markholt heeft deze WPT World Poker Challenge gewonnen, zijn eerste WPT titel ooit. Hij kreeg als winnaar een bedrag van $493,815 en een voorschot voor het $25k buy-in WPT World Championship in april. Na vijftien keer geld te hebben gewonnen bij WPT toernooien, kon hij eindelijk een titel opeisen voor al de inzet die hij in de jaren heeft getoond. Gefeliciteerd, Lee!