Cookies on the PokerWorks Website

We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue without changing your settings, we'll assume that you are happy to receive all cookies on the PokerWorks website. However, if you would like to, you can change your cookie settings at any time.

Continue using cookies

Pokerstrategie | Professionele pokerstrategie

Azen vs. Koningen

Print
Deel dit
Als pokerdealer heb ik de laatste jaren al veel discussies aan tafel gehoord of iemand wel eens voor de flop zijn paartje koningen heeft weggelegd. Ik kan me nog goed de eerste keer dat ik zo’n gesprek hoorde herinneren. Het was tijdens de World Series of Poker van 2003, Annie Duke en een andere pro bespraken dit onderwerp. Annie Duke zei dat ze nog nooit voor de flop haar koningen had weggelegd, maar dat ze het in de juiste situatie waarschijnlijk wel zou kunnen. De andere pro vertelde dat hij in geen enkele denkbare situatie zijn koningen voor de flop zo weggooien. Volgens hem was de situatie van AA tegen KK gewoon te zeldzaam en het zou dus nooit winstgevend zijn om je koningen weg te leggen.

Een paar nachten geleden, toen ik aan het delen was in het Bellagio, kwam ik een situatie tegen die als je al een keer koningen zou moeten wegleggen deze het wel was. Omdat het een echt gespeelde hand betreft heb ik de namen van de spelers gewijzigd.
Er werd $10-$20 No Limit Hold’em gespeeld en aan de tafel zaten negen spelers die allemaal pro’s of doorgewinterde amateurs waren. De volgende situatie deed zich voor:
Er werd gefold naar Jimmy, een al lang spelende pro uit Las Vegas, die de eerste raise maakte naar $120. Drie spelers daarna callden de raise om daarna bij de small blind uit te komen. De speler op de small blind, Roger, een internet pro die net begonnen was live games te gaan spelen, besloot om er na lang denken $620 van te maken om een flop te zien. Toen was het de beurt aan Bill, een erg ervaren maar niet professionele speler, die met twee zwarte koningen op de big blind zat en hij nam de tijd om er goed over na te denken. Na flink wat denkwerk maakte hij er $2200 van om met nog $4000 in zijn stack over te blijven.
Jimmy en de drie eerdere callers beseften dat hun handen lang niet goed genoeg waren en vroegen zich vooral af hoe ze in deze pot terecht hadden kunnen komen. Overbodig om te zeggen, maar ze foldden alle 4 zodat we weer bij Roger uitkwamen. Na al een paar seconden verklaarde hij “all in” te gaan. Hij had ongeveer $10.000 voor zich liggen en dat betekende dat hij Bill ruim had gecovered.
Nu is het mijn mening dat Roger’s hand nu eigenlijk open ligt. Ik denk niet dat er een speler is die zo’n move zou kunnen maken zonder twee azen. Laten we de gang van zaken even herhalen en dan laat ik zien wat ik bedoel. Stel je nu voor dat jij de twee azen hebt.
Eerst is er een raise en drie callers als je besluit te reraisen met je azen. De volgende speler reraiset jou weer met een flink bedrag, en de andere spelers folden. Daar ga jij vervolgens weer eens overheen en je gaat all in. Met al die spelers in de pot kan ik me niet voorstellen dat je iets anders dan azen in je handen hebt.
Bill callde echter de all in. Ik denk dat de call die Bill hier maakte echt een slechte beslissing was, zeker voor een speler van zijn kaliber. Ik denk dat hij dat ook wist omdat we allemaal zagen hoe hij zijn hoofd schudde en hem hoorden klagen over zijn pech voordat hij de call maakte. Ik denk dat Bill gewoon te star was om te geloven dat hij hier achter lag en probeerde zichzelf te overtuigen dat Roger twee vrouwen had. Denk wel, dit was geen toernooi, de $4000 die hij nog had was echt geld.
De twee handen werden opengegooid en we zagen allemaal wat we al wisten… Azen tegen Koningen. Helaas voor Roger waren de pokergoden Bill goed gezind die dag; op de flop kwam een koning en op de turn kwam er nog één bij om het af te maken.